Πώς κατάφερα να εργάζομαι σε αμερικάνικα blogs zώντας στην Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε από τον/την Mania Mavridou στις

Έχω κάνει πολύ δυσκολότερα και σημαντικότερα πράγματα από το να αρθρογραφώ και να εργάζομαι σε αμερικάνικα blogs.

Ωστόσο, αυτό εντυπωσιάζει τους περισσότερους ανθρώπους που με γνωρίζουν.

Περισσότερο από το ότι έστησα ένα blog με ένα εντελώς πρωτότυπο θέμα εντελώς μόνη ή ότι δημιούργησα νέες, πρωτοποριακές αρχιτεκτονικές υπηρεσίες που δεν υπήρχαν στην Ελλάδα και κατάφερα να δουλεύω μέσω διαδικτύου ως αρχιτέκτονας με όλη τη χώρα και το εξωτερικό.

Δεν τους αδικώ όμως.
Αυτό ίσως μου φαίνοταν κι εμένα δυσκολότερο πριν το δοκιμάσω.
Όχι γιατί πράγματι είναι, αλλά επειδή δεν γνώριζα πώς λειτουργούν τα πράγματα.

Πολύ περισσότερο όμως, επειδή θέλει τόλμη και ίσως θράσος να ξεκινήσεις να γράφεις σε μια ξένη γλώσσα για ένα θέμα που δεν έχεις ξαναγράψει!

Η κρίση μας κάνει τολμηρούς και ανοιχτούς σε ευκαιρίες

Όλα ξεκίνησαν όταν αποφάσισα να στήσω το 1o δικό μου blog, το Designing for Happiness.
Ήταν άνοιξη του 2014, όταν η κρίση είχε αρχίσει να χτυπάει για τα καλά την πόρτα του γραφείου μου.

Έπρεπε κάτι να κάνω για να συνεχίσω να εργάζομαι πάνω σ’ αυτό που αγαπώ.
Έπρεπε να προσελκύσω περισσότερους πελάτες και να πάψω να ανταγωνίζομαι τους χιλιάδες συναδέλφους στο θέμα της αμοιβής και μόνο.
Έπρεπε να δείξω όχι μόνο τι κάνω καλύτερα, αλλά και σε τι διαφέρω από τους περισσότερους αρχιτέκτονες, που πλέον είχαν στραφεί στον σχεδιασμό εσωτερικών χώρων.

Ομολογώ ότι αρχικά δεν ήμουν τόσο συνειδητοποιημένη για το τι κάνω.
Ξεκινούσα περισσότερο κάνοντας μια δοκιμή, αποκτώντας ένα νέο χόμπυ. Είχα αρκετό ελεύθερο χρόνο και υλικό από μια ομιλία που είχα κάνει πρόσφατα με θέμα την ψυχολογία του χώρου.

Οπότε, άρχισα να ψάχνω πώς να στήσω το blog, ποια πλατφόρμα να χρησιμοποιήσω, πώς λειτουργεί ένα blog. Όλα όσα προσπαθεί κάποιος επίδοξος blogger να μάθει.

Διάβαζα λοιπόν άλλους bloggers που έγραφαν για το blogging, το web design, το content marketing. Διάβαζα τους καλύτερους στον τομέα, οι οποίοι ήταν Αμερικάνοι και Αυστραλοί ως επί το πλείστον.
Δεν διάβαζα ελληνικά blogs, αφού μπορούσα να πάω κατευθείαν στις αρχικές πηγές, στους κορυφαίους του είδους παγκοσμίως.

Photo by Mania Mavridou

Η πρώτη επαφή

Κάπως έτσι έπεσα πάνω στο GraphicDesignBlender, το blog που δημιούργησε ο Preston D Lee το 2009 και το οποίο ονομάστηκε μετέπειτα Millo.
Τότε απευθυνόταν κατά βάση σε graphic designers, web designers και illustrators, πλέον απευθύνεται σε μια τεράστια γκάμα δημιουργικών επαγγελματιών και καλλιτεχνών.

Tο αγάπησα αμέσως εκείνο το blog και το ξεχώρισα από πολλά άλλα που διάβαζα εκείνο το διάστημα!
Ένιωσα πως βρέθηκα σε μια ζεστή παρέα, με πολύ συμπαθητικούς επαγγελματίες, που έδιναν καταπληκτικές συμβουλές για όλα τα θέματα που με αφορούσαν, με απλό και άμεσο τρόπο.

Είχε μια διαφορετική αύρα από άλλα blogs που επισκεπτόμουν, προφανώς μου ταίριαζε η φιλοσοφία και αισθητική του.

Ήταν λοιπόν το 1ο blog που γράφτηκα συνδρομήτρια!
Δεν ξέρω αν επρόκειτο για μαγική σύμπτωση ή για φυσικό επακόλουθο.
Βεβαίως, τότε ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν μπορούσα να φανταστώ ότι 2 χρόνια μετά θα ξεκινούσα να γράφω εκεί!
Εξάλλου, δεν ήταν στα σχέδιά μου να κάνω καριέρα στο blogging, αλλά να μάθω όσα περισσότερα μπορώ γι’ αυτό και για το πώς να εργάζομαι μέσω διαδικτύου.

Διάβαζα λοιπόν σαν τρελή καθημερινά, άρθρα εκεί αλλά και σε πάρα πολλά άλλα blogs, παρακολουθούσα webinars και podcasts.
Υπήρχαν μέρες που μπορεί να διάβαζα και 50 άρθρα!

Από ένα σημείο και μετά, διάβαζα γιατί μου άρεσε να διαβάζω και όχι πλέον γιατί ήθελα κάτι καινούργιο να μάθω. Είχα εθιστεί!
Με έλκυε αυτός ο νέος κόσμος του blogging και του διαδικτύου, όχι πια από τη πλευρά του παθητικού χρήστη και αναγνώστη, αλλά από την άλλη πλευρά.
Αυτή του ενεργού δημιουργού.

(Έτσι ανακάλυψα το blog του Alex Mathers «Red Lemon Club» το οποίο ξεχώρισα αμέσως από δεκάδες άλλα κι ένιωσα ότι έχει κάτι ιδιαίτερο. Ακόμη θυμάμαι την αίσθηση και σύνδεση που ένιωσα διαβάζοντας τα πρώτα άρθρα του και βλέποντας τα σκίτσα του.
Παρακολουθώ τη δουλειά και εξέλιξή του από τότε.
3 χρόνια μετά κι έχοντας αναπτύξει μία «φιλική» σχέση ο Alex Mathers είναι ο πρώτος καλεσμένος μου στο Successful Podcast!)

Ταυτόχρονα έγραφα, προωθούσα και βελτιώνα συνεχώς το δικό μου blog και την ιστοσελίδα του γραφείου μου, που έστησα ένα χρόνο μετά το blog μου.

Όπως συχνά επαναλαμβάνω, αν δεν αγαπάμε κάτι, αν δεν γίνουμε εμμονικοί με κάτι, δεν πρόκειται να επιτύχουμε πολλά.
Όχι γιατί υπάρχει κάτι μαγικό σ’ αυτό, απλώς μόνο έτσι θα αφιερώσουμε τον χρόνο που απαιτείται για να έχουμε ουσιαστικά αποτελέσματα, μόνο τότε θα παλέψουμε με επιμονή κόντρα στις δυσκολίες και τα εμπόδια.
Εγώ λοιπόν λάτρεψα (και) το blogging.
Όπως λατρεύω την αρχιτεκτονική και την ψυχολογία.

Αρπάζοντας την ευκαιρία

Αν είστε συνδρομητές κάποιων blogs πιθανόν να παρατηρήσετε ότι συχνά οι bloggers απευθύνονται στο κοινό τους για διάφορα θέματα είτε ρωτώντας τη γνώμη τους είτε δοκιμάζοντας νέα προϊόντα ή υπηρεσίες.
Το email marketing είναι αυτή τη στιγμή η πιο άμεση και σίγουρη μέθοδος marketing.

Στους πιστούς αναγνώστες τους λοιπόν θα απευθυνθούν αρχικά όταν ψάχνουν συνεργάτες. Σε όσους γνωρίζουν και αγαπούν το blog, ενδιαφέρονται για τα θέματά του και γνωρίζουν το στυλ του.

Μάλιστα, παρακολουθούν ποιοι είναι οι πιο ενεργοί αναγνώστες (σχολιάζουν τα άρθρα του ή συμμετέχουν ενεργά σε ομάδες στα social media του blog) που έχουν κάτι ενδιαφέρον να πουν και να προσφέρουν.
Αν είστε πιστός κι ενεργός αναγνώστης ενός blog, έχετε πολλές πιθανότητες κάποια στιγμή να εργάζεστε γι’ αυτό!

Δεν άργησε λοιπόν να έρθει η 1η ευκαιρία.
Το Millo μέσω του newsletter του ανακοίνωνε ότι ψάχνει νέους αρθρογράφους.

Φυσικά γνώριζα ότι οι ευκαιρίες να με επιλέξουν ήταν ελάχιστες.
Απευθύνονται σε χιλιάδες άτομα απ’ όλο τον κόσμο, για τους περισσότερους από αυτούς τα αγγλικά είναι η μητρική τους γλώσσα, κάποιοι από αυτούς ήδη αρθρογραφούν και έχουν να παρουσιάσουν δείγματα δουλειάς.

Πόσες ήταν οι πιθανότητες να αναθέσουν σε μια Ελληνίδα, που δεν είχε ξαναδημοσιεύσει στα αγγλικά, να γράψει γι’ αυτούς;

Παρόλ’ αυτά, αποφάσισα να δοκιμάσω, γιατί ευτυχώς, παρά τον αρχικό μου δισταγμό, τελικά υπερίσχυσε η σκέψη:
«Και τι έχω να χάσω; Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να με αγνοήσουν!»

Η καθοριστική πρώτη προσέγγιση – το email και η συνεργασία

Έκανα λοιπόν το πρώτο βήμα κι έστειλα ένα email, δηλώνοντας ότι ενδιαφέρομαι και παρουσιάζοντας με λίγα λόγια τον εαυτό μου και τι διαφορετικό μπορούσα να προσφέρω στους αναγνώστες του blog.

Γνώριζα πλέον πώς να συντάξω ένα email που θα κινήσει το ενδιαφέρον του αποδέκτη – τι να προσέξω και τι ν’ αποφύγω.
Εξάλλου, πρότεινα ένα θέμα με το οποίο ελάχιστοι αρχιτέκτονες παγκοσμίως έχουν ασχοληθεί σοβαρά.
Πώς επηρεάζει ο χώρος την ψυχολογία των εργαζομένων (το κοινό του Millo είναι creative freelancers) και πώς ο κατάλληλος σχεδιασμός προσελκύει πελάτες.

Η απάντηση ήταν θετική, μάλιστα ήρθε λίγες ώρες αργότερα!
Η διαδικασία είχε ως εξής:
Θα πρότεινα αρχικά 2-3 τίτλους ώστε να επιλέξουμε ένα θέμα και θα έστελνα ένα πρώτο άρθρο.
Αν περνούσε το πρώτο τεστ, θα γινόταν κάποιες διορθώσεις εφόσον χρειαζόταν και μετά θα δημοσιευόταν.
Αν το κοινό του blog το δεχόταν καλά και είχε απήχηση, θα συζητούσαμε για μια μονιμότερη συνεργασία.
Τότε θα επέλεγα πόσο συχνά θέλω να γράφω και με ποιον τρόπο θα αμείβομαι, με χρήματα ή με διαφήμιση στο blog.

Ξεκίνησα να συνεργάζομαι με έναν από τους επιμελητές του blog, ο οποίος μου έστειλε τις πρώτες οδηγίες.
Άρχισα να δουλεύω λοιπόν στα Google Docs το πρώτο μου άρθρο στ’ αγγλικά.
Δεν θα πω ότι ήταν εύκολο, το δούλεψα πολύ, ελέγχοντας και ξαναελέγχοντας λάθη και πριν το στείλω στον επιμελητή του Millo, το έστειλα σε μια φίλη με καλύτερο επίπεδο αγγλικών από το δικό μου για να το ελέγξει.

Κατάφερα να μείνω πιστή στο χρονοδιάγραμμα (όπως έκανα πάντα στη συνέχεια) και την ημέρα που είχαμε συμφωνήσει έστειλα το link.

Το πρώτο μου άρθρο δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2016 με τίτλο:
How your office’s design and decor can win or lose clients.

Το δέχτηκε καλά το κοινό του Millo, οπότε σύντομα ήρθε η πρόταση για πιο μόνιμη συνεργασία.

Από το 3ο άρθρο κι έπειτα ένιωθα σιγουριά, δεν έστελνα πλέον τα άρθρα στη φίλη μου, αφού παρατηρούσα ότι λίγα πράγματα διόρθωνε ο επιμελητής.

Μάλιστα, διαπίστωσα ότι η απόφασή μου να στήσω το blog και την ιστοσελίδα μου στη WordPress ήταν σοφή.
Ένιωθα σαν στο σπίτι μου τώρα που είχα πλέον πρόσβαση απευθείας στο blog του Millo, στημένο στη WordPress, όπως ήταν και το επόμενο blog για το οποίο εργάστηκα.

Να σημειώσω εδώ, ότι το δύσκολο κομμάτι γράφοντας για ένα ξένο blog, δεν είναι να μιλάς άπταιστα και αψεγάδιαστα τη γλώσσα, όπως ίσως την έμαθες στο φροντιστήριο.
Αυτό που πρέπει να καταφέρεις είναι να μιλάς την καθομιλουμένη ή αργκό του συγκεκριμένου τομέα, που στην περίπτωσή μου ήταν το freelancing. Με τα πιθανά λάθη της και τους ιδιωματισμούς της.
Αυτό λοιπόν είχα καταφέρει να κάνω αρκετά καλά, διαβάζοντας χιλιάδες άρθρα, παρακολουθώντας αμέτρητα podcasts, videos και webinars και ανταλλάσσοντας απόψεις με επαγγελματίες απ’ όλο τον κόσμο.

Δεν άργησε να έρθει και η δεύτερη ευκαιρία

Η δεύτερη ευκαιρία ήρθε κατευθείαν στο πιάτο μου μερικούς μήνες αργότερα!

Έχοντας ήδη γράψει 6 άρθρα για το Millo που είχαν επιτυχία κι έχοντας μια άψογη συνεργασία με τον επιμελητή, ήρθε η πρόταση από τον Preston, τον ιδρυτή του blog.

Να αναλάβω την διαχείριση ενός δεύτερου blog, του Freelance Report όπου θα είχα την πλήρη ευθύνη.
Ο Preston μου ανέθετε να επιλέγω από τα καλύτερα αγγλόφωνα blogs με θέμα το freelancing εκείνα που θα ενδιέφεραν τους αναγνώστες μας, να τα προλογίζω, δημοσιεύοντας λίγα αποσπάσματα και στέλνοντας με link στο πρωτότυπο περιεχόμενο και να ετοιμάζω το εβδομαδιαίο newsletter του blog.

Η εμπιστοσύνη που μου έδειχνε ο Preston ομολογώ πως μ’ εντυπωσίασε!
Μου είπε: ‘Είσαι μόνη σου σ’ αυτό, μπορείς να το κάνεις, αν έχεις οποιοδήποτε πρόβλημα ή απορία, απευθύνεσαι σ’ εμένα’!
Βουτούσα στα βαθιά λοιπόν, αλλά ήμουν κι ενθουσιασμένη. Μου αρέσουν οι προκλήσεις!

Μερικά από τα θετικά που συνέβαλαν, εκτός από τα περιεκτικά άρθρα μου και την απήχηση που είχαν στο κοινό, ήταν η απόλυτη συνέπειά μου (κάτι πολύ σημαντικό, αλλά δυσεύρετο) και η άψογη συνεργασία μου με τον επιμελήτη, του οποίου τη δουλειά προσπαθούσα να κάνω όσο το δυνατόν ευκολότερη – όντας και η ίδια blogger.

Επίσης, η ενεργή μου συμμετοχή με σχόλια σε διάφορα blogs του τομέα, αλλά και στο Facebook group του Millo, όπου εκτός από τη βοήθεια που πρόσφερα με τις συμβουλές μου, φρόντιζα να προωθώ τα άρθρα μου και κατ’ επέκταση, το Millo.
(Να ξέρετε ότι κάποιοι παρακολουθούν τι γράφετε ή πώς σχολιάζετε σε posts άλλων και πώς κινείστε διαδικτυακά.
Αρκετοί βρισκόμαστε στα social media για δουλειά και όχι για διασκέδαση ή χαζολόγημα. Φερθείτε έξυπνα λοιπόν, γιατί μπορεί να μην είναι μακριά μια καλή ευκαιρία!)

Ανήκοντας πλέον στην ομάδα ενός μεγάλου και συνεχώς εξελισσόμενου blog, είχα την τύχη να γνωρίσω πώς δουλεύουν τα πράγματα από μέσα, τι συζητιέται και πώς παίρνονται αποφάσεις, πώς ένα blog είναι ένα φοβερό εργαλείο έρευνας αγοράς και marketing.

Εκτός από blogs, πολλές μικρές και μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο του διαδικτύου έχουν εργαζόμενους στις 5 ηπείρους, που ποτέ δεν έχουν συναντηθεί από κοντά.
Το μαγικό του internet και των εργαλείων του, είναι ότι όχι μόνο μπορούμε να επικοινωνούμε, αλλά και να συνεργαζόμαστε με επιτυχία, ακόμη κι να μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα!

Οι συγκυρίες – ή πώς οι ευκαιρίες δεν παρουσιάζονται καθημερινά

Αν δεν άρπαζα εκείνη την ευκαιρία, 3 χρόνια πριν, ίσως δεν είχα πολλές πιθανότητες να δοκιμάσω την τύχη μου σ’ αυτό τον τομέα.

Σήμερα, αν θέλει κάποιος να γράψει για το Millo θα περάσει από δυσκολότερη διαδικασία.
Θα πρέπει να συμπληρώσει ένα ερωτηματολόγιο, όπου του ζητείται να παρουσιάσει δείγμα δουλειάς του και να δηλώσει native English speaker (δηλαδή η επίσημη γλώσσα της χώρας του ή η μητρική του γλώσσα να είναι τα αγγλικά).
Τα παραπάνω σίγουρα θα αποτρέψουν αρκετούς να δοκιμάσουν την τύχη τους.
Το blog έχει μεγαλώσει πολύ κι έχει εμπλουτιστεί με podcasts, υπάρχει μεγάλη προσφορά από κειμενογράφους και αρθρογράφους, ώστε να προβληθούν μέσα από αυτό, οπότε και οι απαιτήσεις είναι αυξημένες.

Αν δεν τολμούσα να βουτήξω στα βαθιά και περίμενα να νιώσω πιο σίγουρη, να βελτιώσω τ’ αγγλικά μου ή να μελετήσω περισσότερο τα θέματα για τα οποία έγραφα, πιθανόν δεν θα είχα δεύτερη ευκαιρία εύκολα.

Αντιθέτως, τώρα που γνωρίζω πώς λειτουργούν τα πράγματα με αρκετά άρθρα ήδη δημοσιευμένα, μπορώ άνετα να απευθυνθώ και σε άλλα blogs.
Ήδη δημοσίευσα ένα άρθρο μου στο blog της Ένωσης Ελευθέρων Επαγγελματιών των Η.Π.Α., το Freelancers Union Blog, ενώ πρόσφατα ήμουν καλεσμένη στο podcast του Freelancer School, δίνοντας συνέντευξη στον Mike Volkin για τα προβλήματα των creative freelancers και τις λύσεις που προτείνω.

Γνωρίζω ότι υπάρχει ζήτηση για καλογραμμένα άρθρα (ακόμη καλύτερα αν έχουν πρωτότυπα θέματα) που θα έχουν απήχηση στο κοινό που απευθύνονται τα συγκεκριμένα blogs, βοηθώντας τα να πετυχαίνουν τους στόχους τους.
Αυτοί μπορεί να είναι να πουλάνε τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους, να κερδίζουν από διαφημίσεις ή να προσελκύουν χορηγούς που θα διαφημιστούν μέσα από αυτά.

Τα σύγχρονα, μεγάλα blogs είναι επιχειρήσεις.

Τι σημαίνει αυτό για εσάς

Έγραψα το παραπάνω άρθρο γιατί όπως προείπα, είναι μια ερώτηση που μου γίνεται συχνά.

Η αλήθεια είναι ότι, πριν κάνω την αρχή, ούτε εγώ θα φανταζόμουν ότι είναι εφικτό να εργάζομαι από την Ελλάδα για ξένα blogs με τεράστιο κοινό.

Δεν λέω ότι μπορεί ή θέλει να το κάνει ο καθένας.
Όμως, είναι μια καλή προοπτική για κάποιον που αγαπάει το γράψιμο και θέλει να κερδίσει χρήματα ή/και αναγνωρισιμότητα μέσα από αυτό.

Γράφοντας για ένα μεγάλο αμερικάνικο blog έχουμε τη δυνατότητα να απευθυνθούμε σε ένα τεράστιο παγκόσμιο κοινό, εκατοντάδων χιλιάδων ακόμη και εκαταμμυρίων αναγνωστών. Κάτι που είναι αδύνατον να συμβεί γράφοντας στα ελληνικά.

Εδώ και μερικά χρόνια το άρθρο μου The ideal office design for happy and creative professionals βρίσκεται σταθερά στις πρώτες θέσεις αναζητήσεων της Google παγκοσμίως, όπως και το αντίστοιχο video.

Επίσης, μας ανοίγονται προοπτικές που δύσκολα θα είχαμε στην Ελλάδα.
Μου δόθηκε άλλη μια ευκαιρία για εργασία από τον Preston, την οποία αρνήθηκα γιατί δεν ήταν μέσα στα άμεσα ενδιαφέροντά μου και είχα πολλή δουλειά εκείνο το διάστημα.
Επίσης, είχα προτάσεις από διάφορες ξένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα του freelancing να γράψω γι’ αυτούς.
Προτίμησα να αφιερώσω τον χρόνο μου δημιουργώντας αυτό το blog, χωρίς βέβαια ν’ αποκλείω οποιαδήποτε καλή μελλοντική συνεργασία.

Όμως, ίσως πιο σημαντικό απ’ όλα τα παραπάνω, ήταν η πρόκληση!
Έχοντας πετύχει κάτι που φαίνεται πολύ δύσκολο ή ανέφικτο, αποκτούμε αμέσως μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και θάρρος.
Tολμάμε περισσότερο και γι’ αυτό πετυχαίνουμε πιο πολλά.
Αυτό ήταν ίσως για μένα το σπουδαιότερο μάθημα και η μεγαλύτερη ικανοποίηση.

Σε τελική ανάλυση, τι είχα να χάσω αν απέρριπταν το άρθρο μου;
Ακόμη κι αν τα παρατούσα και δεν προσπαθούσα ξανά, απλώς δεν θα είχα δοκιμάσει την τύχη μου σε αμερικάνικα blogs!
Κι εσείς δεν θα διαβάζατε αυτό το άρθρο!

Μάνια Μαυρίδου
Ιούνιος 2019

Μπορείτε να μοιραστείτε το άρθρο εφόσον σας άρεσε και πιστεύετε ότι θα βοηθήσει κι άλλους, κάνοντας κλικ στα εικονίδια.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αντιγραφή και οποιαδήποτε χρήση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά του περιεχομένου της ιστοσελίδας (ακόμα και με αναφορά της πηγής με ενεργό σύνδεσμο) χωρίς έγγραφη άδεια.
Νόμος πνευματικής ιδιοκτησίας 2121/1993.


2 σχόλια

Βιβή · 16/08/2019 στο 7:25 μμ

Περιττό να πω Μάνια ότι διάβασα το άρθρο σου απνευστί! Με ενθουσίασες, μου έδωσες ώθηση και μου ενέπνευσες αισιοδοξία και εμπιστοσύνη. Αυτή την περίοδο κάνω τα όσα έκανες εσύ στα πρώτα σου βήματα στο χώρο του blogging. Ήταν σα να έγραφες για μένα! Όσο σκέφτομαι τί εγχείρημα ξεκινάω με το blog μου με πιάνει κάποιες φορές πανικός. Χρειάζεται να δουλέψω λίγο το θέμα της πρόκλησης. Να μην τα χάνω αλλά να την αποδέχομαι σε όλες τις μορφές και εκφάνσεις. Γι’ αυτό άρθρα σαν και τα δικά σου είναι πολύ χρήσιμα και πολύτιμα!

    Mania Mavridou · 16/08/2019 στο 8:59 μμ

    Ευχαριστώ πολύ Βιβή, χαίρομαι που το άρθρο επιτελεί το σκοπό του.
    Κι εμένα μέντορές μου ήταν και συνεχίζουν να είναι πετυχημένοι bloggers, writers και entrepreneurs, με κάποιους από τους οποίους είχα την τύχη να ‘γνωριστώ’ καλύτερα.
    Το να λέμε ναι στις προκλήσεις είναι αυτό που μας διαφοροποιεί από τους πολλούς και μας πάει ένα βήμα παραπέρα. Αλλά κι αυτό που μας βοηθά να ζούμε συναρπαστικά!
    Πανικός δεν χρειάζεται, το δημιουργικό άγχος όμως δεν είναι κακό.
    Και όσο περισσότερο τολμάμε, τόσο ευκολότερη μας φαίνεται η επόμενη πρόκληση.
    Καλή επιτυχία στα σχέδιά σου!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *